IG II/III³ 4, 1454
1 ἀγαθ[ῆι] · τύχηι ·
2Πᾶνα τὸν Ἑρμείου φ[ίλον υἱέ]α τρισσοὶ ἑταῖρο[ι]
3εἷσαν ἐν οἰοπόλοις ο[ὔρεσι] Θρηΐκιοι,
4πάντες ὁμοφρονέοντ[ε]ς, ἴσον ψυχαῖσι π[νέοντες]·
5ὧν ὁ μὲν ὁπλότατος Λοῦππος ἔην ἐχ[έφρων],
6– – – –ν̣ης δὲ ἠὺς προφερέστατος ἔ[πλετο πάντων],
7[καὶ . .]όδωρος τεὸν μέτ[ρωι ἔμελψε κλέος]·
8[οἷς σὺ] δίδου βίοτον λι[π]α̣[ρόν τ᾿ εἰς γῆρας ἱκέσθαι]
– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –
Kein Text vorhanden.
1Zu Glück und Heil!
2Pan, den lieben Sohn des Hermes, haben die drei Gefährten
3aus Thrakien auf den einsamen Bergen aufgestellt,
4alle von gleicher Gesinnung, gleich in den Seelen beseelt:
5von denen war der jüngste Lupus, der kluge;
6- -nes aber war der älteste von allen gewesen,
7und [..]odoros besang deinen Ruhm in Versen.
8Denen gib du Reichtum und ein gesegnetes Alter zu erreichen
- - -
1bonae fortinae!
2Panem, Mercurii carum filium, tres socii
3posuerunt in solitariis montibus Thraces.
4omnes (tres) unanimi, pariter animis adspirantes;
5quorum (natu) novissimus Lupus erat prudens,
6- -nes autem (aetate) provectissimus omnium,
7et - -odorus suum carmine cecinit gloriam.
8iis tu da divitiam pinguemque ad aetatem pervenire
- - -